اشعار فارسی 1

لطفا رسم امانتداری فراموشتان نشود               

  نازکترازخیال                                                                   1

                            

 

                 « جنگ و صلح » 

با ناله های هر شبم آهنگ می زنی

برزخم های کهنه ی من چنگ می زنی 

گویی میان مجلس عشرت نشسته ای 

کین گونه سازِ لهجه ی سارنگ می زنی

من هر چه با تو از در صلح آمدم برون

امّا تو باز صحبتی از جنگ می زنی

دانسته ای که قلب بلورم شکستنی است!

 با طبع کودکانه بر آن سنگ می زنی

دلتنگ و دلشکسته ی جور زمانه را

ماندم چرا تو بر دل بس تنگ می زنی

گفتم رفیق راه تو گردم به رسم عشق

دیدم که در طریق وفا لنگ می زنی

« رایت » تو را چو دست تولاّ فشردمت

 دیوانه وار دست به نیرنگ می زنی 

                                                                 2/5/83 

  نازکترازخیال                                                                       2

                                                                                                         

                     « خیال خام »

زغم تو خواب نوشین به خودم حرام کردم

غم عشق تو خریدم ، سندش بنام کردم

زچه کفر زلفت ای بت ، بمیان شرک بردم

تو مقدّسی و منهم ، به تو احترام کردم

طلب سبو نمودم ، زمی اش وضو نمودم

به سرشک جا نمازم ، همه لاله فام کردم

ز دمی که مهر رویت ، به قیام بست قامت

من ِ آفتابگردان ، زپی ات  قیام کردم

بنهادمش  مقابل ، به رخت نماز بردم

مگرم چه حالتی رفت ، که تو را امام کردم

چه نماز بود کردی ، که مرا زمن گرفتی

تو میان سجده بودی ، که مَنَت تمام کردم

تو زجنس ما نبودی ، عبث از تو وصل جستم

من ساده لوح را بین ، که خیال خام کردم

چو سمند سرکشی بود ، دل بیقرار« رایت »

به کمند عشق بستم سرِ خیره رام کردم

                                                                  2/5/83 

  نازکترازخیال                                                                    3

                            

              

                         « دانه و دام »

مرغم و در طمع دانه به دام افتادم

از خماری هوسِ جوشش ِ جام افتادم

تا ز دَر ماهِ منیرِ رخِ  او کرد طلوع

محو در دامنِ آن ماهِ تمام افتادم

زاهد از لعل لبش هرچه صیامم فرمود

روزه ی خویش شکستم به حرام افتادم

هر که نادیده مرا داغ ملامت می کرد

چه کنم یارب اگر ، گیر عوام افتادم

تاب از کف شدو طاقت زدل ویرانم

دل فرو ریخت « رایت » ز دوام افتادم  

بودی و بودن تو عیش مدامم  می بود

چه کنم  رفتی و از عیش مدام افتادم

با همه عشق و علایق که نشانش دادم

در نظر نآمد و گویی ، که زبام افتادم            

                                                                            28/6/82 

  نازکترازخیال                                                                       4

 

                     « فتنه ی فلک »

خورد از آن دم که دلِ شیشه سنگ

قلب من ازدست زمان گشت تنگ

عمرو زمان فتنه فراهم نمود

جمله جهان باخت زرخسار رنگ

مطربکی ساز دگر کوک کرد

دست فلک زدهمه جاکوس جنگ

رفت گروهی طرف تیه جهل

گشت یکایک زهوس گیج و منگ

جلوه گری گر کند ابلیس دل

پیش دو چشمت گنه آید قشنگ

کن حذر از فتنه گری های او

موج بلا خیزد از آن شوخ و شنگ

هر چه تو را اهل نظر داد پند

 باز به وصلش ننمودی درنگ

  نازکترازخیال                                                                     5      

 

 

ناله ی مظلوم جهان گیر شد

گوشِ فلک زین همه فریاد دنگ

هر که بدو داد دلی همچو من

کُشت به تزویر ، جهانِ شرنگ

هست جهان پیر و اَمَل پیر نیست

کو که  سکندر و جهانی به چنگ

پادشهی خواهی اگر در جهان

پایِ ملخ بنگر و یک پای لنگ

پرده ی عیب دگران می دری

نام بخود می نهی آنگه زرنگ

آینه گردان دل خویش شو

تا که اجل درب تو نآرد به زنگ

« رایت » اگر در پی دنیا نئی

بگذر ازین عیش و ازین دنگ و فنگ                                                                                11/6/80               

  نازکترازخیال                                                                       6

                                           

                      «  سر بی پناه »

به کجا روم که امشب سرِ بی پناه دارم

به کدام در بکوبم ، به در اشتباه دارم

درِ دوست کی توانم بزنم که روسیاهم

چه کنم که شرمسارم ، چه کنم گناه دارم

ز غم ِ فراق ِ رویش ، به کجا برم شکایت

گله در شمارِ انجم ، برِ مهر و ماه دارم

به زمانِ هجر گفتی ، بنشین به انتظارم

تو از آن زمان که رفتی ، به رهت نگاه دارم

بنگر که تارو پودم ، غم تو چگونه فرسود

دلی از فراق سوزان ، جگری پرآه دارم

همه عالم اَر به مرگم ، بنهند رأی جمله

چه هراس مرگ باشد ، چو تو پادشاه دارم

همه گر به رویِ « رایت » رهِ لطف و مهر بستند

به امید آن خوشم که ، به دل تو راه دارم
                                                           
                                                                         24/7/77 

  نازکترازخیال                                                                      7

 

                                   

                       «  هجران »

کو دیده ای که زهجرت پرآب نیست

هر دیده این نکند جز سراب نیست

از جام چشمه ی چشمم بنوش سیر

دستم مران که تورا چون صواب نیست

آنجا که العطشم کس نمی شُنـــُود

اینجا بمیکده جام و شـــراب نیست

هر محفلی که تو داری در آن حضور

حاجت به روشنی ِ آفتــــاب نیست

شد طاق طاقتم از دوریت بیـــــا

محنت کشم بدلم هیچ تاب نیست

« رایت » بخوان و هم آواز شو مرا

هر چند دعوت ما مستجاب نیست
                                                                    10/5/77   

  نازکترازخیال                                                                      8

 

              « همسخن باده وپیمانه »

ای همسخنِ ِباده و پیمانه کجایی ؟

وی ساقیِ ِگلچهره یِ میخانه کجایی ؟

عمریست چو شمعِ شبِ ایوانِ تو سوزم

دیگر رمقی نیست تو پروانه کجایی ؟

در جوش و خروشم ز پی ِ وصل تو دلبر

در جوشش و در شورشِ مستانه کجایی ؟

بی روی ِ تو عالم همه مسکن به زغن شد  

در کامِ  چپاولگر و بیگانه کجایی ؟

ای تابشِ نورِ قمر ای بارشِِ اختر

وی همنفس ِ مشفق و فرزانه کجایی ؟

بنگر که فرو مانده به حسرت به تحیّـر

در حلقه یِ گیسوی ِ تو صد شانه کجایی ؟

دیوانه شد آخر دلم از حسرتِ رویت

 ای مُنتَظَرِ این دل ِ دیوانه کجایی ؟

 دردشت طلب  دیده  به در دوخته « رایت »

چون  مرغک بی آبم و بی دانه کجایی ؟                                 
                                                                            11/3/77 

  نازکترازخیال                                                                      9

            

             

                     « مسیـــــــــــح »                                    

بیانِ  حُسنِ   رُخَت  را ،  فصیح  می خواهد

صلیبِ عشقِ تو را چون ، مسیح می خواهد

تو را که طاقت و صبرِ  مسیح  بودن  نیست

بِهــل  تو  ماضی معتل صحیح  می خواهد

به دهر گل همه لطف از تو  وام می گیرد

اگر چه شهره به لطفست  و ریــح  می خواهد

کلامِ تو همه قند و بیانِ تو همه شهد

تو را مصاحبت ای جان ملیح  می خواهد

به پیشِ چشمِ تو رقصان میان خون  رفتم

نگار خون طلب عاشق ، ذبیــح می خواهد

ضریح عارضِ ماهت ، به ابر غیب مپوش

دو دستِ طالبِ حاجت ، ضـریـح می خواهد

زبان ِ  قاصرِ  « رایت » چه می تواند گفت

دلی زلال  و زبانی ، صریح  می خواهد          

                                                                                    7/3/87

  نازکترازخیال                                                                   10

                               

               « خاطر ملول »

گرخاطر ملول مرا مرهمی بیا

ور سوز شام تار مرا همدمی بیا

گر برغمم غمین نئی جان من برو

ور همچو موج بحر بلا درهمی بیا

بر بادبانِ  غم  بنشستم  غریق وار

ای  آنکه  در دلی ، زنظر مبهمی  بیا

اینجا نه جای نرم تنی و لطافت است

نازک دلی نیا و اگر محکمی بیا

عمرم به لحظه سر شد و آخر نیامدی

چندی  به انتظار کنم عالمی بیا

بر داد من برس ای ساقی العطش

دادم مگر نمی شنوی خوانمی بیا

ما تشنگان خصلت روی قمر وشیم

کان ماهتاب حسن بیار و دمی بیا

ما سِرِّ سوز و ساز شبی را نگفته ایم

« رایت » تو هم اگر به شبم محرمی بیا
                     
                                                                            20/12/75 

  نازکترازخیال                                                                     11

 

                             

              «  بکش مِهرم »

مرا آتش بزن چون خاک گردان

مرا خاکسترم کن پاک گردان

مرا صد رحمتی در دل برافشان

زمهرت سینه ام صد چاک گردان

بکش مهرم ، بمیرد عشق پاکم

چو خاکستر شدم ، ادراک گردان

مرا در کوره های غم بسوزان

ز خیل فوج غم بی باک گردان

دو دستم را به قندیلت درآویز

حمایل کن مرا  فتراک گردان

بزن نیشم هلاکم کن چه پروا

بخاکم کن مرا خاشاک گردان

به گیسویت دل ِ رنجور « رایت »

به پیچِ ِ پیچِ زلفت تاک گردان
                          
                                                                      20/10/75           

  نازکترازخیال                                                                     12

 

                        « غرور و ناز »

چه خوش است آن زمانی که تو از درم درآیی

به دو دیده انتظارم ، که تو در برَمَ درآیی

تو به هر کجا که رفتی ، همه از پی تو بودم

دل شب نخفته ام تا ، که تو صبحدم درآیی

به حرم سرا  برفتی ،  در آن سرا ببستی

منِ منتظر نشستم ، که تو از حرم در آیی

ز فراقِ رویِ لاله ، به دلم سکوت گفتم

که تو نشـنوی فغانم ، ز غمِ صنم در آیی

توی ِ سنگدل بگفتی ، ز غرور ناز بر من

به دعا دو دست دارم ، که تو برعدم در آیی

ز چه خوار می نمایی ، تو میان این حریفان

ز سر خطا گذشتم ، که تو محترم  در آیی

به وفا  جفا نمــودی ، به عطا خطای کردی

همه عمر صبر کردم ، که تو از کرم در آیی

دل ِ« رایت » ار شکستی ، به غم و فراق و هجرت

قدم از قدم ندارم ، که تو صد قدم درآیی
                                                                     2

/ 2 نظر / 156 بازدید
کریو رایگان

اکانت کریو رایگان...با قابلیت بروز رسانی خودکار nod32‎ http://www.aparat.com/v/TlNic server : kerio.mrtunnel.ir user : public passwprd : secret

کریو رایگان

اکانت کریو رایگان...با قابلیت بروز رسانی خودکار nod32‎ http://www.aparat.com/v/TlNic server : kerio.mrtunnel.ir user : public passwprd : secret